انجمن علمی پدافند زیستی کشور و انجمن علمی پدافند غیر عامل در نظام سلامت

سلاح‌های جدید دفاع؛ واکسن‌ و دارو

 

 هر ساله در ماه فوریه، همایشی به نام «کنفرانس امنیتی مونیخ» (Munich Security Conference)  در آلمان برگزار می‌شود و کارشناسان و صاحب‌نظران به ارائه دیدگاه‌ها، رایزنی و دیدار با یکدیگر می‌پردازند. امسال «بیل گیتس» یکی از سخنرانان اصلی این برنامه است و در ادامه می‌توانید خلاصه‌ای از دیدگاه‌های او را مطالعه نمایید.

20  سال قبل، زمانی که تصمیم گرفتم سلامت و بهداشت جهانی را در صدر فعالیتهای بشردوستانهام قرار دهم، هیچگاه تصور نمیکردم روزی در سطح سیاستهای امنیتی بینالمللی سخنرانی کنم، اما امروز اینجا حاضر شدم چون معتقدم بخشهای مختلف جهان بیش از حد تصور با یکدیگر ارتباط دارند.
از طرفی در مناطق جنگی و دیگر سرزمینهای بیثبات، نمیتوان همهگیری بیماریها را کنترل نمود و از سوی دیگر در چنین مناطقی احتمال شیوع چنین امراضی بیشتر است، همانطور که ابولا در سیرالئون و لیبریا و وبا در کنگو و شاخ آفریقا انسانهای زیادی را به کام مرگ کشاندند.
میدانیم که بیماری همهگیر بعدی میتواند از پشت یک کامپیوتر آغاز شود؛ اهداف تروریستی از طریق دستکاری ژنتیکی ویروس آبله یا تهیه نژادی به شدت مسری و کشنده از آنفلوانزا شکل میگیرند.
نکته مهم این است که ما ارتباط بین امنیت بهداشتی و امنیت بینالمللی را نادیده گرفتهایم. متخصصین بیماریهای همهگیر میگویند عامل بیماریزایی که از طریق هوا منتقل میشود (پاتوژن هوابرد)، ظرف کمتر از یک سال میتواند بیش از 30 میلیون انسان را از بین ببرد و احتمال میدهند چنین وضعیتی طی 10 الی 15 سال آینده به وقوع بپیوندد. بیماری همهگیر بعدی بیش از 30 میلیون نفر تلفات خواهد داشت. شاید باور این موضوع برایتان دشوار باشد، اما در سال 1918 نیز چنین اتفاقی افتاد و نژادی کشنده از آنفلوانزا به مرگ 50 الی 100 میلیون انسان انجامید. نباید تصور کنید چون در این صد سال چنین بحرانی به وجود نیامده، به خاطر پیشرفتهای پزشکی بوده و دیگر شاهد چنین فاجعهای نخواهیم بود.
حتی اگر همهگیری بعدی در حد و اندازه نمونه قبلی نباشد، باز هم اثرات اجتماعی و اقتصادی شیوع ویروسی همچون ابولا در مناطق شهری پرجمعیت غیر قابل تصور است. با این حال، پیشرفتهای حوزه بیوفناوری، واکسنها و داروهای جدید میتوانند در پیشگیری از چنین فجایعی به ما کمک کنند تا کنترل اوضاع از دستمان خارج نشود و خوشبختانه هر آنچه در مقابله با بیماریهای طبیعی به ما کمک کند، در برابر حملات بیولوژیکی تروریستی نیز سودمند خواهد بود.

سرمایه گذاری هنگفت در توسعه واکسن
اول از همه به مجموعه سلاحهای جدیدی برای دفاع نیاز داریم: واکسنها، داروها و روشهای تشخیص.
واکسنها در کنترل بیماریهای همهگیر نقش حیاتی را ایفا میکنند، اما امروزه روند توسعه و کسب مجوز برای واکسن جدید به حدود 10 سال زمان نیاز دارد. برای کاهش مرگومیر ناشی از پاتوژنهای هوابرد، باید این زمان را به 90 روز یا کمتر تقلیل دهیم.
ماه گذشته با همکاری بخشهای خصوصی و دولتی، مجموعهای به نام CEPI را بنیان نهادیم که به توسعه سریع و موثر واکسنها در کوتاهترین زمان ممکن پس از شناسایی تهدید میانجامد. خوشبختانه فناوریهای نوظهور با بهرهگیری از علوم ژنومیک میتوانند زمان مورد نیاز برای توسعه و ساخت واکسن را به حداقل برسانند.
درواقع میتوان محتوای ژنتیکی مصنوعی را وارد بدن انسان کرد تا به سلولها فرمان دهند واکسن را داخل خود بدن تولید کنند و زمانی که این کار را برای یک بیماری انجام دادیم، به راحتی میتوانیم آن را برای بیماریهای دیگر تغییر دهیم و امراضی همچون ایدز، مالاریا و سل نیز با این روش قابل درمان خواهند بود.
البته زمانی که کنترل بیماری از دستمان خارج شود، اقدامات پیشگیرانه هیچ سودی نخواهند داشت، زیرا عامل بیماریزا به سرعت راه خود را به میزبانهای ضعیف و آلوده ساختن آنها پیدا خواهد کرد. بنابراین باید عملیات نظارت را نیز ارتقا دهیم.
بدین منظور باید سیستمهای بهداشت عمومی اولیه در کشورهای آسیبپذیر را تقویت نماییم. تمامی کشورها باید نظارت مستمری را برای تشخیص زودهنگام بیماریهای بالقوه به اجرا درآورند، ضمن اینکه اطلاعات را به صورت منظم با دیگر کشورها به اشتراک بگذارند. روشی که برای مواجهه با بیماریهای همهگیر در پیش میگیریم، باید دقیقا شبیه آمادهسازی نیروهای نظامی برای جنگ باشد؛ باید بدانیم بیماریها چگونه منتشر میشوند، مردم در مواجهه با این وضعیت چگونه عمل میکنند و آیا زیرساختهای ارتباطی و حمل و نقل پاسخگوی چنین بحرانی هستند یا خیر.
پرسنل بهداشتی و پزشکی باید بتوانند به سرعت مانع گسترش بیماری شوند و هماهنگی با نیروهای نظامی برای قرنطینه کردن مناطق آلوده یکی از بهترین راهکارهاست. خوشبختانه گروههایی همچون G7 و G20 به خوبی روی کسب آمادگی در این زمینه تمرکز کردهاند. آماده ساختن تمام کشورها برای مقابله با بیماری فقط به 4/3 میلیارد دلار بودجه در سال نیاز دارد.
مساله اصلی در این حوزه، منابع مالی است و در حال حاضر نمیتوان تمام کشورهای فقیر را در برابر این تهدیدات آماده ساخت. نکته غمانگیز این است که برای اطمینان از آمادگی تمام کشورهای جهان در زمینه مقابله با بیماریهای همهگیر، سالیانه به 4/3 میلیارد دلار بودجه نیاز داریم، اما هر ساله بیش از 570 میلیارد دلار به خاطر این بیماریها زیان میبینیم.
بیماریهای همهگیر، یکی از 3 تهدید اصلی جهان
زمانی که بچه بودم، جهان فقط با یک تهدید واقعی روبرو بود: جنگ هستهای. در اواخر دهه 1990 همه تصور میکردند تغییر آب و هوا و اقلیم کره خاکی نیز یکی از بزرگترین خطرات برای بقای انسان است.
به نظر من، بیماری همهگیر و کشنده دقیقا هم تراز با جنگ هستهای و تغییر اقلیم قرار میگیرد. نوآوری، همکاری، و برنامهریزی دقیق میتواند خطرات پیش رو در مواجهه با هر کدام از تهدیدات فوق را تا حد زیادی کاهش دهد. اگر حاضر شویم تنها بخشی از بودجه نظامی و دفاعی خود را صرف توسعه سلاحهای جدید برای مقابله با بیماریها کنیم، طی کمتر از یک دهه به آمادگی فوقالعادهای برای مواجهه با فجایع بیولوژیکی دست خواهیم یافت.
بنابراین 2 اتفاق در انتظار ماست: یا بیماری همهگیر بعدی نقطه سیاهی را در تاریخ بشریت رقم خواهد زد، یا اینکه میتوانیم آن را به جشن بزرگ پیروزی اراده انسان بر بلایای طبیعی و غیرطبیعی بدل نماییم؛ نقطه عطفی که به همه ثابت خواهد کرد با یاری یکدیگر، میتوان جهانی ایمن، سالم و پایدار را رقم زد.

 ترجمه: زهرا صادقی

خوانده شده 1243 بار اصلاح شده شنبه, 12 اسفند 1396 19:50

لینک خبر:



برای ارسال نظر لطفا وارد سایت شوید

انجمن علمی پدافند زیستی کشور و انجمن علمی پدافند
غیر عامل در نظام سلامت

تصاویر

Top