انجمن علمی پدافند زیستی کشور و انجمن علمی پدافند غیر عامل در نظام سلامت

سه چهارم مرگ ومیر کودکان هندی زیر 5 سال به دلیل ابتلا به بیماریهای قابل پیشگیری با واکسن اتفاق میافتد

  مترجم: مرجان یشایایی: 3 کودک از هر 4 کودک هندی که در زیر سن 5 سالگی میمیرند، مرگشان بهدلیل بیماریهایی است که با واکسیناسیون میتوان از آنها پیشگیری کرد. پونا، در نزدیکی بمبئی، شهری بیدروپیکر است که یکی از بزرگترین شرکتهای هند جدید در آن بنا شده؛ موسسه سرم هند متعلق به میلیاردر هندی، سیروس پوناوالا، بزرگترین تولیدکننده واکسن جهان از نظر حجمی.

امپراتوری واکسنهای تزریقی پوناوالا بخشی از صنایع در حال پیشرفت واکسنسازی در هند است که محصولات خود را به سازمان جهانی بهداشت، یونیسف، صندوق کودکان ملل متحد، بانک جهانی و نیز 150 کشور جهان میفروشد. عجیب اینکه این غول واکسنسازی در کشوری بنا شده که بعد از آفریقای زیرصحرا کمترین پوشش واکسیناسیون را دارد. همزمان با گسترش صنایع واکسنسازی هند، فاصله بین این دستاورد با ناتوانی در دستیابی به اهداف پایه سلامت عمومی از سوی جریانهای رسانهای تا حد زیادی نادیده گرفته شده است. هند در این زمینه از همسایگان بسیار فقیر خود هم عقبتر است. براساس آمار 2012 یونیسف، میزان ایمنسازی کودکان هندی از همه همسایگان در جنوب شرقی آسیا شامل نپال که سرانه تولید ناخالص داخلی آن یکسوم هند است نیز کمتر است. فقط در کشورهای بیثباتی مانند افغانستان و هائیتی وضعیت واکسیناسیون از هند بدتر است.
وضعیت اقتصادی ماجرای واکسیناسیون بهتانگیز است؛ سازمان جهانی بهداشت با توجه به تعدیل هزینههای درمان و بهبود بهرهوری، ارزش سود سالانه اقتصادی و اجتماعی حاصل از تولید 90 درصد از واکسنهای پنومونی و روتاویروس، نوعی ویروس مولد اسهال، برای هند را بیش از 9 میلیارد دلار برآورد کرده است.
یکی از توضیحات برای کمبود واکسیناسیون نبود یا کمبود تقاضای مردم برای ایمنسازی است. این موضوع را در پاکستان هم میتوان مشاهده کرد که طالبان در مناطق تحت نفوذ خود افکار عمومی را نسبت به کمپینهای واکسیناسیون بدبین کرده بودند. البته عوامل دیگری هم در این بدبینی موثر بودهاند؛ از جمله اینکه سیا برای شکار اسامه بنلادن نوعی کمپین واکسیناسیون قلابی در منطقه راه انداخت که با مراجعه خانه به خانه و بررسی نمونههای DNA توانستند جای بنلادن را کشف کنند. هم مخالفان آمریکا و هم کارشناسان اخلاق پزشکی این سوءاستفاده را به چالش کشیدند. در سال 2015 میلادی، دولت پاکستان با تمسک به همین موضوع، خیریه بینالمللی «نجات کودکان» را که سرمایهگذاریهای هنگفتی در برنامههای واکسیناسیون کرده بود، از پاکستان بیرون کرد.
گرفتاری هند، مخالفتهای نظری علیه واکسیناسیون نیست. هرچند یکی از دلایل کمبود تقاضا برای واکسیناسیون را کمبود آموزش مناسب میدانند، اما کمپینهای مثبت بهتدریج جای خود را پیدا میکنند.
به احتمال زیاد آنچه امروز درباره سلامت عمومی در هند میبینیم، حاصل سرمایهگذاری ناکافی دولت در امور سلامت و کمبود سرمایهگذاری خارجی در این زمینه است. اگر بدانیم دولت هند فقط 2/1 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به سلامت اختصاص داده و چین 7/2 و متوسط جهانی 5/6 درصد است، آنگاه میزان این سرمایهگذاری اندک بیشتر مشخص میشود. به عبارت دیگر، دولت هند برای هر یک از شهروندان خود در سال 39 دلار هزینه میکند.
با محاسبه همه این عوامل، اقتصاددانان و کارشناسان سلامت عقیده دارند نظام سلامت عمومی هند بسیار محدود است و کاملا بد کار میکند.
خبر خوب اینکه هر جا در مناطق روستایی، سرمایهگذاری کافی در امر سلامت انجام شده، نتایج مثبت هم دیده شده است. اکنون، در مناطق روستایی هند مردم به آسانی میتوانند در بیمارستانهای دولتی رایگان واکسینه شوند.
با وجود انفجار جمعیت شهری در هند، این تمهیدات در شهرها به سرعت مناطق روستایی گسترش پیدا نکرده است. تحقیقات دانشگاه میشیگان نشان میدهد احتمال اینکه یک کودک 1 تا 3 ساله شهرنشین هندی واکسینه شود، 80 درصد کمتر از کودک همسن خود در مناطق روستایی است. میتوان گفت رسانههای هندی نیز برای اینکه پاسخی از مسوولان سلامت کشورشان درباره تمهیدات نابرابر واکسیناسیون در مناطق شهری و روستایی بگیرند، کاملا ناموفق عمل کردهاند. خبرها به ندرت مسائل سلامت را پوشش میدهند. بررسیها نشان میدهند در سال 2012 میلادی، کمتر از 1 درصد از مطالب سردبیری در روزنامههای مهم و پرتیراژ هند به موضوع سلامت اختصاص داشته است.
با این حال، نمیتوان کتمان کرد مسوولان هندی کمکم به فکر لزوم عملی یکپارچه و هماهنگ افتادهاند. مسوولان دولت فعلی این کشور، کمپین جدیدی را با نام «ماموریت ایندراهانوش» راهاندازی کردهاند که تصمیم دارد تا سال 2020 میلادی پوشش واکسیناسیون علیه 11 بیماری قابلپیشگیری با واکسن را به 90 درصد برساند. این بزرگترین گسترش ایمنسازی در تاریخ است.
امروز، 2 سال بعد از راهاندازی کمپین، نگرانیها درباره منابع مالی آن بالا گرفته است. در سال 2014 میلادی، موسسه بینالمللی گوی نیم میلیارد دلار صرف حمایت از ماموریت ایندراهانوش کرد، اما با افزایش تولید ناخالص داخلی کشور تا سال 2021 میلادی، گوی دیگر دلیلی برای این حمایت نمیبیند. از سوی دیگر، تغییر شیوه زندگی که چاقی و دیابت را با خود همراه کرده، بار بیماریهای عفونی و غیرعفونی را در هند افزایش داده و دردسر «بار مضاعف بیماری» و در نتیجه فشار بر بودجه سلامت را بیشتر کرده است. یکی از راههای برونرفت هند از مشکلات سلامت، افزایش پوشش واکسیناسیون است.

 

خوانده شده 540 بار اصلاح شده پنج شنبه, 28 دی 1396 07:51

لینک خبر:



برای ارسال نظر لطفا وارد سایت شوید

انجمن علمی پدافند زیستی کشور و انجمن علمی پدافند
غیر عامل در نظام سلامت

تصاویر

Top